الزامات راهبردی محور مقاومت برای امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران.
دوره 7، شماره 2، تابستان 1404، صفحه 80-111
https://doi.org/10.22034/fasiw.2025.355455.1195
مهدی نبوی، حسن خداوردی، گارینه کشیشیان سیرکی، رضا سیمبر
چکیده محور مقاومت با توجه به گسترش کمی و کیفی که در دو دهه اخیر یافته است، توانسته خود را به عنوان عنصر مؤثر درفرآیندهای سیاسی و نظامی منطقه غرب آسیا نشان دهد و قابلیتهای ویژهای در این خصوص کسب نماید. این مسئله سبب ایجاد ترتیبات امنیتی مشخص پیرامون جمهوری اسلامی ایران و یا به عبارت بهتر، برقراری نوعی موازنه تهدید درحوزه کشورهای منطقه غرب آسیا شده است، تا حدی که میتوان گفت به صورت «خودکار» تهدیدات منطقهای و فرامنطقهای علیه جمهوری اسلامی ایران را دفع مینماید. این پژوهش با هدف بررسی الزامات راهبردی محور مقاومت؛ برای امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران انجام گرفته است. با توجه به روش تحقیق توصیفی مورد استفاده در این پژوهش، از شیوههای میدانی (پرسشنامه) و کتابخانهای (اسنادی) برای آزمون فرضیه استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش حاضر را به تعداد 60نفر تشکیل میدهند که با استفاده از فرمول کوکران، تعداد 50 نفر به عنوان حجم نمونه تعیین گردید. یافتههای پژوهش نشان میدهد که چندبردارسازی و چندوجهی نمودن محور مقاومت با تاکید بر فعالسازی ظرفیت اقتصادی، تثبیت قدرت نظامی و دفاعی و تعمیق همکاری با قدرتهای بزرگ فرامنطقهای (روسیه و چین) وهمچنین تعامل وبرقراری ارتباط سازنده و در چارچوب سیاست همسایگی برای دکترین سیاست خارجی و اتخاذ راهبرد مطلوب درمنطقه غرب آسیا، مهمترین الزامات راهبردی جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با محور مقاومت است.
چالش در حکمرانی نهادهای بین المللی در قبال بحران غزه 2023 مطالعه موردی: شورای امنیت
دوره 7، شماره 1، بهار 1404، صفحه 55-75
https://doi.org/10.22034/fasiw.2025.441637.1328
هادی ترکی، رضا سیمبر، درنا حکیم الهی
چکیده نهادهای بینالمللی نقش قابل توجهی بر تحولات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی به طور عام و مسائل حقوقی نظیر مخاصمات، ائتلافها، داوری و امور قضایی و کیفری بر عهده دارند. از نهادهای مهم در این زمینه شورای امنیت سازمان ملل متحد است. پژوهش حاضر درصدد بررسی چالشهای اعتماد به حکمرانی نهادهای بینالمللی و بهطور مشخص شورای امنیت در قبال حوادث پس از هفتم اکتبر میان غزه و اسرائیل است. پرسش محوری این است که برحسب وظایف و اختیارات شورای امنیت، چالشهای حکمرانی این نهاد بینالمللی در جنگ پس از 7 اکتبر شامل چه مواردی است؟ بررسی نشان داده است که شورای امنیت در سه حوزه برقراری صلح و امنیت جهانی، حل و فصل مخاصمات و انجام وظایف محوله (عدم ترک) عملکرد مطلوبی نداشته است. از حیث برقراری صلح و امنیت به دلیل نفوذ اعضای شورای امنیت نظیر امریکا که دارای حق وتو هستند، رویه محافظهگرایانه در پیش گرفته است؛ در حیطه اختیارات برای حل مخاصمات نسبت به جلوگیری از وقوع بحران، اقدامات لازم را انجام نداده است و در حوزه جلوگیری از نقض قواعد جنگی نیز دچار ترک فعل شده است. به همین دلیل باید گفت حکمرانی شورای امنیت در قبال بحران کنونی غزه مطلوب نبوده است. در همین راستا، پژوهش حاضر از روش توصیفی و تحلیلی بهره برده است.
ژئوپلیتیک انرژی گاز مایع در قرن بیستویکم با تأکید بر ژئوانرژیک گاز مایع ایران
دوره 6، شماره 1، بهار 1403، صفحه 135-166
https://doi.org/10.22034/FASIW.2024.427323.1301
غلامرضا شفیعی، حجت مهکویی، امیر گندمکار، رضا سیمبر
چکیده ایران علیرغم داشتن رتبه دوم جهانی از نظر ذخایر گاز طبیعی، عملاً نقش فعال و تأثیرگذاری در تجارت جهانی و صادرات گاز طبیعی و گاز مایع ندارد و علیرغم موقعیت ممتاز ژئواکونومیک و ژئوانرژیک، به جایگاهی متناسب با ظرفیتها و پتانسیلهای اقتصاد جغرافیایی خود دست نیافته است. مسئله اصلی تحقیق این است که میزان نقش و اهمیت گاز مایع در تجارت جهانی گاز و ژئوپلیتیک انرژی طی دهههای آینده در سطوح منطقهای و جهانی چگونه است؟ هدف اصلی این پژوهش تحلیل نقش و اهمیت فزاینده گاز مایع در تجارت جهانی گاز و ژئوپلیتیک انرژی در سطوح منطقهای و جهانی طی دهههای آینده است. روش تحقیق بر اساس هدف از نوع کاربردی و بر اساس ماهیت از نوع توصیفی- تحلیلی است. نتایج یافتههای پژوهش نشان میدهد که با توجه به مزیتها، تقاضا و مصرف روزافزون گاز مایع در دوره انتقال از یک سو و موقعیت جغرافیایی و ظرفیتهای کمنظیر ژئوانرژیک ایران برای تولید و صادرات گاز مایع از سوی دیگر، توسعه زیرساختهای تولید و صادرات گاز مایع میتواند کاهش صادرات و درآمدهای نفتی ایران را در دوره انتقال از سوختهای فسیلی به انرژیهای تجدیدپذیر جبران کند.
درک قدرت هوشمند حماس و حزبالله و تأثیر آن بر موقعیت منطقهای جمهوری اسلامی ایران در خاورمیانه
دوره 5، شماره 3، پاییز 1402، صفحه 1-23
https://doi.org/10.22034/FASIW.2023.332082.1134
میلاد پهلوان منگودهی پهلوان منگودهی، حسن بازدار، رضا سیمبر
چکیده بیش از یک دهه از ورود مفهوم قدرت هوشمند به ادبیات سیاسی و مطالعات سیاست بینالمللی میگذرد. این مفهوم ابتدا در دستور کار تحول روابط قدرت در سطح بازیگران دولتی بود، اما بهواسطۀ رشد دستاوردهای قدرت بازیگران غیردولتی، کاربرد این مفهوم گستردهتر شد. دستاوردهای بازیگران غیردولتی حماس و حزبالله بهویژه قدرت بازدارندگی و موفقیتشان در جنگهای ۳۳ روزه، ۲۲ روزه و ۱۲ روزه در برابر رژیم صهیونیستی در طول دهههای گذشته مورد توجه پژوهشگران و کارشناسان دنیا قرار گرفته بود، بهعنوان نقطۀ عطفی برای جمهوری اسلامی ایران به شمار رفته است. هدف پژوهش حاضر بررسی و تبیین دستاوردهای نرمافزاری و سختافزاری حماس و حزبالله و تأثیر آن بر موقعیت منطقهای ایران در خاورمیانه در سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۱ است. بر این مبنا این پرسش مطرح میشود که دستاوردهای نرمافزاری و سختافزاری حماس و حزبالله چه تأثیری بر موقعیت منطقهای ایران در خاورمیانه گذاشته است؟ یافتههای پژوهش نشان میدهد که دستاوردهای نرمافزاری و سختافزاری حماس و حزبالله بهعنوان دو بازیگر غیردولتی متحد منطقهای جمهوری اسلامی رشد پیدا کرده بودند که بر موقعیت منطقهای ایران در خاورمیانه تأثیر مثبتی گذاشته بودند. روش پژوهش حاضر، روش تبیینی و از رهیافت مفهومی قدرت هوشمند استفاده شده است. روش گردآوری اطلاعات و دادهها نیز کتابخانهای و اینترنتی است. نتیجۀ پژوهش نشان میدهد که افزایش قدرت هوشمند حماس و حزب الله سبب افزایش نفوذ و قدرت چانهزنی و تضمین امنیت برای ایران در برابر بازیگران معارض یعنی عربستان، اسرائیل و آمریکا در خاورمیانه شده است.
تحلیلی بر رویکرد سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در منطقۀ آسیای جنوبی
دوره 4، شماره 2، تابستان 1401، صفحه 107-131
https://doi.org/10.22034/FASIW.2022.341682.1153
علی طهماسبی، حجت مهکویی، علیرضا عباسی، رضا سیمبر
چکیده رویکرد سیاست خارجی، نقش مهمی در توسعۀ روابط منطقهای و جهانی برای کشورها دارد. بهویژه در عصر جهانیشدن که پیوندها و مناسبات میان کشورها در عرصۀ بینالملل، کاملاً درهم تنیده شدهاند. ماهیت ویژۀ دورۀ جهانیشدن این است که کمترین ظرفیت موجود برای برقراری ارتباط با کشورهای دیگر، اثری مثبت بر تصویر بینالمللی آن کشور دارد. در روابط منطقهای، رفتار سیاست خارجی ایران، نسبت به مناطق ژئوپلیتیکی پیرامونش، رویکردهای متفاوتی داشته است. منطقۀ آسیای جنوبی بهعنوان منطقۀ ژئوپلیتیکی مستقل، بر اساس نظریۀ سول کوهن و تبدیلشدن آن به قلمروی ژئواستراتژیک سوم، میتواند از مناطقی باشد که در تغییر رویکرد سیاست خارجی کشور نسبت به این منطقه ظرفیت لازم را ارائه دهد. هدف اصلی در این مقاله، تحلیل رویکرد سیاست خارجی ایران در روابط منطقهای با منطقۀ آسیای جنوبی است. این پرسش مطرح است که جایگاه منطقۀ آسیای جنوبی در روابط و رویکرد سیاست خارجی ایران چگونه است؟ برای پاسخ به این پرسش از روش و رویکرد پژوهشی توصیفیتحلیلی و ابزار گردآوری دادههای کتابخانهای و سایتهای اینترنتی استفاده میکنیم. نتایج یافتههای پژوهش نشان میدهند منطقۀ ژئوپلیتیکی آسیای جنوبی، در سیاست خارجی ایران جایگاه و اولویت مناسبی ندارد و سیاست خارجی این کشور در بهرهبرداری از موقعیت این منطقه برای توسعۀ روابط منطقهای، اقدامات لازم و جدی نکرده است.
