تبیین الگوی پذیرش هوش مصنوعی در فرایند یاددهی ـ یادگیری بر اساس سواد هوش مصنوعی، اعتماد فناورانه و خودکارآمدی دیجیتال معلمان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشیار مدیریت آموزشی، دانشکده مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

10/22034./FASIW.2023.356961.32
چکیده
هدف پژوهش حاضر، تبیین الگوی پذیرش هوش مصنوعی در فرایند یاددهی ـ یادگیری بر اساس سواد هوش مصنوعی، اعتماد فناورانه و خودکارآمدی دیجیتال معلمان است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی ـ همبستگی با رویکرد کمی است. جامعه آماری موردنظر شامل معلمان شاغل در مدارس شهر تهران است و حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران برای جامعه بزرگ، ۳۸۴ نفر در نظر گرفته شده است. داده‌ها از طریق پرسش‌نامه گردآوری و برای تحلیل روابط میان متغیرها از مدل‌یابی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی در نرم‌افزار SmartPLS استفاده می‌شود. مدل مفهومی پژوهش، اثر مستقیم سواد هوش مصنوعی، اعتماد فناورانه و خودکارآمدی دیجیتال بر پذیرش هوش مصنوعی و همچنین اثر سواد هوش مصنوعی بر دو سازه اعتماد فناورانه و خودکارآمدی دیجیتال را بررسی می‌کند. افزون بر این، نقش میانجی اعتماد فناورانه و خودکارآمدی دیجیتال در رابطه میان سواد هوش مصنوعی و پذیرش هوش مصنوعی مورد توجه قرار می‌گیرد. انتظار نظری آن است که سواد هوش مصنوعی از طریق تقویت توانایی ارزیابی انتقادی فناوری، اعتماد سنجیده به سامانه‌های هوشمند و احساس توانمندی دیجیتال، با پذیرش بیشتر هوش مصنوعی در فعالیت‌های آموزشی ارتباط داشته باشد. این چارچوب می‌تواند مبنایی برای طراحی برنامه‌های توسعه حرفه‌ای معلمان، ارتقای سواد هوش مصنوعی و ترویج استفاده آگاهانه، اثربخش و مسئولانه از فناوری‌های هوشمند در آموزش فراهم آورد..

کلیدواژه‌ها

موضوعات